จบแล้วจ้า----\(^0^)/
สวัสดีค่ะ
แฮร่---อ่านมาถึงตรงนี้แปลว่า ไม่มีอะไรจะอ่านแล้วล่ะสิ อิอิ
รอกันนานไหมคะ (คงจะนานเพราะหลังๆ คนหายคอมเม้นท์กันไม่ถึง 20 ฮา) ^^ /
ขอบคุณสำหรับทุกๆ การติดตาม
ตอนนี้ตอนสุดท้่าย ทำกันอย่างทุลักทุเล
ออกมาไม่ได้อย่างที่ตั้งใจเท่าไหร่แต่ก็ใกล้เคียง 80 เปอร์เซ็นต์ละนะ
จริงๆ อยากให้ ลู กลับมาอีกครั้งตอนผมยาวนะ แต่นึกไม่ออกว่าจะทำยังไง
ไปต่อผมมา? ใส่วิกมา? 
ไม่เอาดีก่า เอางี้แล้วกัน
(กว่าจะผมยาวเท่าที่เดิมนี่ไว้กี่ปี -*-)
ความสมจริงอาจจะน้อยไปบ้างต้องขอโทษด้วย
เนื้อเรื่องก็ หลวมๆ (เอาเป็นว่าอ่านรู้่เรื่องอย่างเดียวพอใจแล้ว)
การ์ตูนที่วาดเป็นการเล่าเรื่องแบบง่ายๆ ตรงๆ ไม่มีอะไรซับซ้อน (แทบจะเดาได้ตั้งแต่ตอนแรกแล้ว)
ออกจะไร้สาระนิดๆ ด้วยซ้ำ
หลายๆ ครั้งที่คิดว่า ตัดๆจบไปเลยไม่ต้องคิดมาก
แต่พอคิดถึงคนอ่านแล้ว เราก็อยากจะตั้งใจทำให้มันดี
ถึงแม้งานมันจะไม่ได้ออกมาดีนักก็เหอะนะ 
เรื่องนี้เป็นโดฯ (น้ำเน่า) ขนาดยาว (มาก) เรื่องที่ 2 ที่แต่งจนสำเร็จ
การดำเนินเรื่องของชั้นทำออกมาแบบตรงไปตรงมา เจอกัน รักกัน ไม่มีเหตุผล ไม่มีคำถาม ไม่มีคำว่าทำไม
ความสมจริงอาจจะไม่มี ความถูกต้องของเนื้อหาเมื่อเทียบกับปังย่าจริงๆ (อาจจะ)แทบไม่ถูกต้องเลย
(วัดกันจริงๆ อาจจะอ้างอิงแค่ราวๆ 30-40 เปอเซ็นต์เองมั๊ง?)
สรุปคือน้ำเน่า (เง้อ)
แต่ก็ชอบนะ เพราะเรื่องแบบนี้ชีวิตจริงมันมีซะที่ไหนละคะ ^w^ (หวานเลี่ยนกะเทยร้องกรี๊ดเยี่ยงนี้)
เป็นโดจินสนองความต้องการคนวาดโดยแท้
เป็นแฟนอาร์ตอย่างหนึ่ง เป็นอะไรที่ส่วนตัวเหลือเกิน
แต่ทุกท่านก็ยังอุตส่าห์ติดตามและเป็นกำลังใจให้คนวาด มาโดยเสมอ ขอขอบคุณจริงๆ ค่ะ
(ถึงหลังๆ จะหายๆไปบ้าง เข้าใจว่ามันยาวบางทีขี้เกียจตาม)
จะดีใจมากๆ ถ้าการ์ตูนเรื่องนี้จะทำให้คนอ่านมีความสุขบ้าง
ขอบคุณที่ติดตามกันมาถึง 8 เดือนค่ะ (วาดเองตกใจเองเหมือนกัน)
ขอบคุณผู้อ่านทุกๆคน มากๆ เลยค่ะ
ขอให้ตอนจบของโดฯ เรื่องนี้ ทำให้คืนวันอาทิตย์ของทุกคนมีความสุข
และเริ่มต้นวันจันทร์กันอย่างสดชื่นแจ่มใส
รักคนอ่านจริงๆ นะเอ้อ
อ่อ มีตัด VDO ไว้ ถ้าชอบคู่นี้ลองแวะไปดูกันนะคะ
ป.ล. อาทิตย์หน้าเฉลยโพล ค่ะ
จ๊ากก ตกใจมาเร็วจังค่า
เอ้ยผิดอัน ต้อง 
